De prijs van een glas wijn is geen simpele deling van de fles. Het is de meest rendabele afweging op uw wijnkaart — het glas levert doorgaans 1,5 tot 2 keer de flesmarge op bij een gelijke inkoopprijs, op voorwaarde dat de rekenmethode klopt en de rotatie onder controle is. Hier zijn de vier methodes die in het vak gebruikt worden, hun marges per segment, en de valkuilen die uw marge opeten zonder dat u het merkt.
Drie structurele verschillen maken dat de fleslogica niet werkt voor het glas:
De eenvoudigste berekening: verkoopprijs van de fles gedeeld door 4, uitgaande van vier glazen per fles. Een fles van 32 € geeft dus een glas van 8 €. Voordeel: makkelijk uit te leggen aan uw ploeg en leesbaar voor de gast. Groot nadeel: uw werkelijke marge ligt lager dan u denkt, omdat u met vier glazen rekent terwijl u er vijf schenkt, en het schenkverlies nog een paar procent extra opeet. Deze methode laat ongeveer 15 tot 20 % marge liggen.
U rekent met 5 werkelijk geschonken glazen per fles — 12 cl met een kleine veiligheidsmarge — en past uw doelmarge toe. Voorbeeld: fles aangekocht aan 8 € excl. btw, doelmarge 75 %. Kostprijs per glas = 8 / 5 = 1,60 €. Doelverkoopprijs excl. btw = 1,60 € / (1 − 0,75) = 6,40 €. Prijs incl. btw ≈ 7,70 €. De effectieve coëfficiënt op de kostprijs per glas komt op ongeveer ×4, en de marge op ongeveer ×1,8 tegenover dezelfde fles in zijn geheel verkocht. Economisch is dit de eerlijkste van de vier.
Een variant op methode 2, waarbij u een coëfficiënt van ×4 tot ×5 rechtstreeks toepast op de kostprijs van één glas, zelf berekend als flesprijs gedeeld door 5. Wilt u ×4,5 op een glaskost van 1,60 €, dan verkoopt u aan 7,20 € excl. btw, of ongeveer 8,60 € incl. btw. Deze methode geeft vrijere prijzen maar vraagt een interne prijstabel, anders loopt uw kaart uit elkaar van referentie tot referentie.
U legt de glasprijzen op de ronde prijspunten die uw lokale cliënteel verwacht: 5 €, 7 €, 9 €, 12 €, 15 €. Vervolgens zoekt u de leveranciers waarvan de inkoop precies past. Handig voor de leesbaarheid van de kaart, gevaarlijk op zichzelf: zonder margecontrole verkoopt u met verlies. Gebruik ze naast een kostmethode, om de perceptie te sturen zonder de marge op te geven.
Dit zijn de grootteordes die in 2026 op de gemiddelde glasprijs waargenomen worden:
De theoretische glasmarge is uitstekend, maar ze stort in zodra een geopende fles niet leeg raakt. Een Coravin vertraagt de oxidatie en laat u scherpe referenties schenken zonder rotatiedruk; zonder Coravin stemt u uw glasprogramma af op referenties die in 2 tot 4 dagen draaien. De vuistregel: zet alleen referenties per glas die minstens 5 glazen per werkdag verkopen, anders geeft u uw theoretische marge terug via wat u weggiet.
Voor de opvolging houdt Winevizer de geopende flessen en hun leeftijd bij, en signaleert op het einde van de dienst welke de bewaartijd overschrijden. U beslist: pushen bij de avondgasten, doorgeven aan de keuken voor een reductie, of de referentie uit het programma halen.
In de back-office kan elke referentie aangeduid worden als beschikbaar per glas, met een eigen verkoopprijs. Winevizer toont meteen de marge in euro per glas naast de marge per equivalente fles, zodat u beide scenario's in één oogopslag vergelijkt. De virtuele sommelier gebruikt die gegevens om een glas voor te stellen wanneer een gast twijfelt over een fles — een koppel met uiteenlopende smaak, een alleenstaande gast, een krap budget — wat de gemiddelde besteding verhoogt zonder extra werk in de zaal.
De glasprijs is één van de margehefbomen. De andere zijn de coëfficiënt op de fles, menu engineering om de sterkste referenties naar voren te schuiven, en het opruimen van slapende voorraad die kapitaal vastzet zonder op te brengen.
Voor 1 maand zonder verbintenis